Zrozumienie Pokoju to temat głęboki. To nie tylko brak konfliktów czy chwilowe poczucie spokoju. To przede wszystkim Dawanie Miłości samemu sobie. To decyzja Duszy, by powrócić do Siebie, zająć się sobą, zatroszczyć się o siebie – z Pokorą i pełną akceptacją.
Każdy Człowiek, który żyje dziś na tej planecie, nosi w sobie ślady doświadczeń. Traum, porzuceń, braku opieki, niezrozumienia. Większość Istot Człowieczych czuje się gdzieś wewnętrznie niechciana – niekochana, pominięta. Ale przyszedł czas, by to zrozumieć. By spojrzeć na swoje życie i powiedzieć: „To ja mam teraz siebie pokochać”.
To ja mam dać sobie uwagę.
To ja mam być tym, który siebie przytuli.
To ja mam przestać oczekiwać czegokolwiek z zewnątrz.
Bo Człowiek nie jest pustym naczyniem. Człowiek to wielki Reaktor Miłości – Miłości ukrytej głęboko w sercu. I każdy z nas ma tę samą ilość Miłości. Do siebie, i do innych. Lecz nie każdy umie do niej dotrzeć.
Dlatego dziś zatrzymajmy się w refleksji:
Jak głęboko w moim sercu ukryta jest Miłość do mnie samego?
Czy jestem gotowy ją odnaleźć – jako Dusza, która przyszła z Miłości Stwórcy?
Bo to właśnie Zrozumienie Pokoju polega na tym, że zaczynamy od siebie. Zamiast szukać Pokoju na zewnątrz – stajemy się jego źródłem. I wtedy wszystko, co dostajemy z tej planety i od drugiego Człowieka, staje się już tylko dopełnieniem.