W dniu dzisiejszym pozwólmy, aby z naszych myśli, słów i czynów popłynęła wrażliwość.
To nie tylko miękkość serca czy empatia wobec drugiego Człowieka. Wrażliwość to zdolność do odczuwania tego, co dzieje się w najgłębszych warstwach naszego istnienia — aż do poziomu każdej komórki.
Człowiek, który potrafi odczuć ból swojej komórki i stara się jej pomóc, jest prawdziwie wrażliwy. Gdy boli nas komórka, cierpi również jej Dusza — energia, która ją zasila i ożywia.
Czy jesteśmy wrażliwi na ból Duszy naszej komórki?
Dusza jest energią komórki. Jak czuje się ta energia, gdy boli nas skóra, wątroba, trzustka, jelito, pęcherz, czy przysłowiowa głowa? Czy potrafimy zobaczyć w tym bólu głos wołania Duszy komórki o uwagę, troskę, miłość?
Według nauk Kościoła Naturalnego, mamy podejść do Duszy z najwyższą subtelnością, z delikatnością, której nie da się wyrazić słowami. Wrażliwość jest jak najczystsza muzyka — cicha, ale przenikająca wszystko.
Jeśli komórki tworzą zbiór, a Dusze komórek tworzą większy zbiór, to jaką wrażliwość kierujemy wobec Duszy Fizyczności mieszkającej w sercu?
Dusza Fizyczności to połączenie wszystkich Dusz komórek — i tym samym całej naszej materialnej formy.
Pamiętajmy — fizyczność to jedno, duchowość to coś innego, ale Dusza potrzebuje naszej wrażliwości.
Kiedy zaczynamy dostrzegać Duszę każdej komórki, Duszę Fizyczności i Duszę Człowieka, zaczynamy rozumieć, że wszystko razem tworzy jedną wielką całość. Całość.
Niech dzisiejszy dzień stanie się momentem, w którym dotkniemy tej prawdziwej wrażliwości — subtelnej, cichej, a jednocześnie najpotężniejszej.