W dniu dzisiejszym pozwólmy, aby popłynęła Wiedza z naszych myśli, słów i czynów. Wiedza, którą Człowiek jako Istota Duchowa nosi w sobie. Wiedza, która została w nim zapisana przez Duszę, przez Stwórcę.
Członkowie Kościoła Naturalnego posiadają ogromne pokłady zrozumienia — o Duszach, o Pokoju, o Miłości, o podejściu i subtelności istnienia. Nadszedł czas, aby tej Wiedzy nie zatrzymywać dla siebie, nie chować jej w zamknięciu ale dzielić się nią z innymi Człowiekami.
Zbyt często mówimy, że inni nas nie rozumieją. Ale może to nie brak zrozumienia jest problemem, lecz nasze podejście do drugiego Człowieka? Może to czas, by spojrzeć inaczej: z Miłością, z Pokorą, z otwartością. Bo każdy Człowiek — jako Dzieło Stwórcy — pragnie Miłości. I każdy zasługuje, by poznać drogę do swojej Duszy.
Dlatego uczmy innych, jak odnaleźć Miłość w sobie. Jak czerpać ją z Duszy Fizyczności — z serca. Jak podejść do działania z Miłością, jak budować swoje myśli, słowa i czyny, by służyły.
Wiedza to nie przywilej. Wiedza to potęga. Wiedza to życie. Wiedza to Wolność.
Pokochajmy dzielenie się nią. Pokochajmy dawanie zrozumienia drugiemu Człowiekowi. Bo gdy dzielimy się Wiedzą, nasza Dusza raduje się. Raduje się, bo Człowiek spełnia Plan Stwórcy — plan budowania Pokoju przez Świadome Istnienie