Człowiek XXI wieku coraz rzadziej zatrzymuje się, by świadomie spojrzeć na siebie i swoje życie. W świecie nieustannego pędu, pośpiechu i chciejstwa, coraz mniej miejsca zostaje na uwagę – tę najcenniejszą cechę, którą Człowiek otrzymał od Stwórcy.
Wielu żyje dziś tak, jakby istnienie było wyścigiem – kto więcej przeżyje, kto więcej zobaczy, kto więcej posiądzie.
Człowiek został stworzony do niesienia Pokoju i Miłości, a nie do niewoli.
To nie Stwórca wprowadził Człowieka w pułapkę – to sam Człowiek, odchodząc od uwagi, wszedł w sidła świata materialnego. Sam nałożył sobie homonto chciwości, posiadania i porównań. Powiesz: „Wszyscy tak żyją”. Ale kim są „wszyscy”? Czy to nie tylko słowo systemu, które odbiera Człowiekowi jego indywidualność? Przecież są tacy, którzy żyją inaczej. Są tacy, którzy potrafią zatrzymać się, żyć w harmonii i nie pędzić za tym, co chwilowe.
Człowiek to Jednostka. I to ona podejmuje decyzje.
Dlatego dziś, jako Człowiek rozumny, zadaj sobie pytanie: czy Twoja uwaga wciąż jest skierowana ku Duszy? Czy też została rozproszona przez świat zewnętrzny?
Uwaga to narzędzie od Stwórcy. To przez nią widzimy, słyszymy, czujemy, rozumiemy. To przez nią łączymy się z Duszą, z innymi Duszami i ze Stwórcą. Odejście od uwagi jest odejściem od Duszy. Odejście od uwagi to oddalenie się od Prawdy.
Dlatego dzisiaj – zatrzymaj się. Zauważ. Zwróć uwagę. Poczuj, że Uwaga jest bramą do Świadomego Życia, do Miłości i do Wieczności.