W dniu dzisiejszym, będąc w stanie spokoju, Miłości i Pokoju, wejdźmy głębiej w siebie.
Nie szukajmy odpowiedzi na zewnątrz. Nie kierujmy uwagi ku hałasowi świata, lecz ku temu miejscu, które od początku jest w nas obecne. Ku sercu.
Usiądźmy dziś świadomością przy sercu.
Poczujmy, że właśnie tam możemy skontaktować się z Duszą Fizyczności, która mieszka w sercu. Nie poprzez napięcie, nie poprzez wymuszanie, ale poprzez spokojną obecność, wdzięczność i czułe zrozumienie.
Pozwólmy sobie na chwilę ciszy.
Oddychajmy spokojnie.
Poczujmy swoje serce.
Poczujmy, że ono nieustannie pracuje dla nas, niosąc życie, przestrzeń i możliwość doświadczania tej planety.
A potem skontaktujmy się z nim świadomością.
Niech to będzie prosty, wewnętrzny gest. Gest zauważenia, uznania i wdzięczności.
Podziękujmy sercu.
Podziękujmy Duszy, która w nim mieszka.
Podziękujmy za obecność, za prowadzenie, za możliwość życia, czucia i rozumienia.
Niech dzisiejszy dzień będzie praktyką powrotu do serca. Praktyką spokojnego kontaktu z Duszą Fizyczności. Praktyką wdzięczności wobec tego, co najgłębsze i najprawdziwsze w Człowieku.
Bo kiedy Człowiek siada świadomością przy sercu, zaczyna przypominać sobie, że Pokój, Miłość i spokój nie są daleko.
One mieszkają w nim.