Każdego dnia budzimy się o świcie i niemal zawsze towarzyszy nam ten sam obraz – nad horyzontem pojawia się Słońce. Niezależnie od tego, gdzie jesteśmy, czy są to góry, morze, las czy miasto, Słońce daje swoją energię Ziemi. Robi to każdego dnia. Nie pyta, kto na to zasługuje. Nie wybiera jednych ludzi kosztem innych. Nie stawia warunków. Po prostu daje.
Jeśli zatrzymamy się na chwilę i przyjrzymy się temu zjawisku głębiej, zauważymy coś niezwykłego. Słońce oddaje swoje promienie planecie bezwarunkowo. Dzięki temu istnieje życie. Dzięki temu rosną rośliny, krąży woda a cała planeta pulsuje energią. Można powiedzieć, że Słońce jest sercem Układu Słonecznego – źródłem energii, które nieustannie podtrzymuje życie na tej pięknej, zielonej planecie.
Warto więc zadać sobie proste pytanie: czy Słońce jest warunkowe wobec Ziemi? Czy zanim odda swoje promienie, sprawdza, czy planeta na nie zasłużyła? Czy zastanawia się, czy warto dawać energię? Nie. Ono daje, ponieważ taka jest jego natura.
I właśnie w tym miejscu pojawia się ważna lekcja dla Człowieka.
My, jako Człowieki, każdego dnia korzystamy z energii Słońca. To dzięki niemu istnieje życie, które znamy. A jednak rzadko zastanawiamy się nad tym, czy my również coś wnosimy do tej relacji. Czy potrafimy odpowiedzieć na to bezwarunkowe dawanie.
Natura opiera się na wymianie energii. Nic w niej nie istnieje w izolacji. Wszystko pozostaje w relacji – coś daje i coś otrzymuje. To jedno z podstawowych praw kreacji. Co dajesz, to dostajesz. Jak dajesz, tak dostajesz.
Słońce daje energię Ziemi. Ziemia odpowiada. W tej relacji istnieje harmonia.
Dlatego warto zapytać siebie: co my, jako Człowieki, dajemy Słońcu?
Czy nie nadszedł czas, abyśmy również zaczęli odpowiadać na to bezwarunkowe dawanie? Nie poprzez słowa, lecz poprzez stan serca. Człowiek posiada zdolność kierowania energii poprzez swoją intencję, emocję i świadomość. To, co czujemy i co wysyłamy do świata, jest również energią.
Może więc nadszedł moment, abyśmy zaczęli świadomie wysyłać w stronę Słońca miłość i wdzięczność. Jeżeli my zaczniemy dawać bezwarunkowo, Słońce odpowie tym samym – ponieważ taka jest natura wymiany energii.
To nie jest tylko symboliczna myśl. To przypomnienie, że Człowiek jest częścią większego systemu życia. Jeżeli chcemy żyć w harmonii z naturą, musimy nauczyć się tego samego, czego uczy nas Słońce – bezwarunkowego dawania.
Dlatego przyszedł czas, abyśmy my, którzy zaczynamy rozumieć te prawa, zaczęli praktykować je w codziennym życiu. Każdy wschód Słońca może być przypomnieniem, że możemy na chwilę się zatrzymać i wysłać do niego wdzięczność za energię życia.
To my musimy być inicjatorami tej zmiany. Tak działa prawo kreacji. Najpierw trzeba dać, aby móc otrzymać.
Kiedy Człowiek zaczyna świadomie dawać miłość, zmienia się nie tylko jego własne życie, ale również przestrzeń wokół niego. A wtedy ta piękna, zielona i pełna energii planeta może stać się miejscem większej harmonii, pokoju i wzajemnej troski o życie.