Wszystkie stare, głębokie nauki, przekazywane przez wieki, mówią o ponownym Narodzeniu.
Czym jest to ponowne Narodzenie?
To powrót do pierwotnej radości — tej czystej, niewinnej, dziecięcej radości, która mieszka w sercu.
Nie chodzi tu o coś, co wydaje się umysłowi. Nie chodzi o wyobrażenie, które tworzymy w głowie.
Chodzi o prawdziwą, szczerą radość dziecka w sercu.
Dzisiaj zatrzymajmy się na chwilę. Zastanówmy się, przeanalizujmy:
Jak my, jako Człowiek, przywracamy tę radość dziecka w naszym serduszku?
Jak łączymy się z naszą Duszą Człowieka, właśnie poprzez nasze serce — naszą Duszę Fizyczności?
Ponowne Narodzenie to akt świadomego powrotu do stanu, w którym Dusza Człowieka i Dusza Fizyczności są w harmonii. To moment, w którym Człowiek zaczyna oddychać radością Stwórcy, radością istnienia, radością prostego bycia.
To powrót do stanu, w którym każda myśl, każde słowo i każdy czyn wypływają z tej samej, czystej radości.
Radości, która była w nas od początku, zanim zagubiliśmy ją w chaosie świata.
Niech dzisiejszy dzień stanie się dla nas okazją do zadania sobie pytania:
Czy naprawdę pozwalam sobie wrócić do tej radości?
Niech to rozważanie stanie się naszym codziennym przewodnikiem.
Niech prowadzi nas ku ponownemu Narodzeniu — ku Miłości, Prawdzie i Pokojowi w sercu.