Pokora to matka wszystkich cnót.
To przez Pokorę rozpoczyna się droga do Duszy.
To Pokora prowadzi Człowieka ku zrozumieniu, ku jedności ze swoją Duszą.
W dzisiejszym świecie Człowiek odszedł daleko od Pokory.
Postawił ją w jednym rzędzie z poddaństwem, uznał ją za słabość.
Lecz Pokora nie ma nic wspólnego z uległością.
Pokora to cecha godna Królów.
To cecha godna tego, kto pragnie iść drogą Duszy.
Każdy Człowiek, który naprawdę ceni Pokorę, wie, że to właśnie dzięki niej spotyka się z Duszą.
Dzięki niej może dostrzec, usłyszeć i zrozumieć przekaz Duszy.
Dzięki niej może zbliżyć się do Stwórcy — nie przez słowa, lecz przez postawę, przez świadome istnienie.
Każdemu rozumnemu Człowiekowi zależy na tym, aby kierować się mądrością Duszy.
Każdy, kto pragnie żyć w zrozumieniu, wie, że tylko przez Pokorę można dojść do mądrości Duszy.
A czymże jest ta wielka mądrość Duszy, jeśli nie samym Życiem Wiecznym?
Bo kim jest Człowiek, który kieruje się mądrością Duszy?
Jest Duszą.
Duszą, która żyje wiecznie.
Duszą, która przyszła na tę planetę, by wzrastać, uczyć się Pokory i przez Pokorę zbudować Pokój w sobie i wokół siebie.