Jakie jest nasze zachowanie względem naszej pierwotnej Natury? Czym jest Natura Człowieka? Mając na uwadze głębokie Zrozumienie własnej Natury, zapytajmy: czy chcemy wrócić do tego, z czym Stwórca wysłał nas w świat? Natura jest darem – pięknym i pełnym. Daje Człowiekowi wszystko. Lecz aby coś wziąć, najpierw trzeba dać; inaczej staje się to kradzieżą.
Wyobraź sobie bochenek chleba na stole. Ktoś go kupił, ktoś wcześniej uprawiał zboże, przygotował ziemię, zasiał, pielęgnował, skosił, wymłócił. Ktoś zawiózł ziarno do młyna, mąkę kupił piekarz, upiekł chleb i dostarczył do sklepu. Dopiero po miesiącach pracy chleb trafia na nasz stół.
My też potrzebujemy czasu, dajmy więc sobie zrozumienie: skąd pochodzimy, kim jesteśmy, jaki jest cel naszego przybycia na tę planetę. Jaka była pierwotna Natura tej misji, którą jest Człowiek? Stwórca dał nam wszystko, lecz aby korzystać, mamy najpierw dawać – Miłość, Pokój, Uwagę.
Zapytaj dziś samego siebie: co daję Duszy świata? Co daję drugiej Istocie i sobie samemu? Jakim Pokojem i jaką Miłością karmię przestrzeń każdego dnia? Czy uważam, że „należy mi się”, czy raczej wchodzę w relacje Kreacji przez dar z serca?
Wejdźmy głęboko w analizę.
Wróćmy do pierwotnej Natury: najpierw daję – potem otrzymuję.
Tak działa Prawo Stwórcy i tak dojrzewa chleb życia w dłoniach Człowieka.