Zastanówmy się dziś, czym jest dla Człowieka oddech i jak wielkie ma znaczenie w naszym życiu.
Człowiek może przez pewien czas nie jeść. Może również przez jakiś czas nie pić. Ale spróbujmy nie oddychać choćby przez kilka minut, a nagle wszystko, co jeszcze przed chwilą wydawało się najważniejsze, traci swoje znaczenie.
Pieniądze, rodzina, spory, dominacja, oczekiwania, poczucie „należy mi się” — wszystko odchodzi na dalszy plan.
Pozostaje jedno pragnienie.
Oddech.
Czy naprawdę zastanawiamy się, czym jest oddech? Czy zauważamy tysiące oddechów, które każdego dnia przychodzą do nas jeden po drugim?
Nie kupujemy ich. Nie musimy na nie zasłużyć. Nie musimy o nie walczyć. Oddech przychodzi cicho, spokojnie, nieustannie. Jest tak blisko nas, że często przestajemy go zauważać.
Może właśnie dlatego warto zatrzymać się nad nim głębiej. Może oddech od samego początku uczy nas czegoś, czego Człowiek w świecie fizyczno-materialnym często nie chce zrozumieć.
Że życie nigdy nie było naszą własnością.
Nie stworzyliśmy swojego pierwszego oddechu. Nie kupiliśmy go. Nie wypracowaliśmy go jako nagrody. Został nam dany, abyśmy mogli doświadczać życia, poznawać siebie, budować Miłość, Pokój i zrozumienie.
A jednak Człowiek tak często skupia się na rzeczach materialnych. Na gadżetach, posiadaniu, kontroli, osiągnięciach i sporach. Zapomina o tym, co jest najbliżej. Zapomina o darze, bez którego żadna sprawa tego świata nie miałaby znaczenia.
Oddech przypomina nam o pokorze.
Przypomina, że jesteśmy obdarowani w każdej chwili.
Przypomina, że życie płynie przez nas nie dlatego, że je posiadamy, lecz dlatego, że zostało nam powierzone.
Niech ta myśl stanie się inspiracją każdego naszego dnia.
Zanim zaczniemy walczyć, osądzać, gonić i udowadniać, zatrzymajmy się przy oddechu.
Poczujmy go.
Podziękujmy za niego.
I przypomnijmy sobie, że każdy oddech może być powrotem do Stwórcy, do Duszy, do Pokoju i do prawdziwego zrozumienia życia.