Każdy Człowiek jest Piękną Duszą – to nie tylko metafora, ale duchowa rzeczywistość, która powinna wyznaczać kierunek naszego życia. Dusza to promień od Stwórcy – to Jego Cząstka, dzięki której może żyć, odczuwać, tworzyć i wybierać. A więc zapytajmy samych siebie: jak podchodzimy do naszej Duszy? Ile miłości, uwagi i pokoju jej dajemy?
W codziennym zabieganiu łatwo jest zapomnieć, że to Dusza jest początkiem naszego istnienia. To ona umożliwia życie, rozwój i przejawianie się w świecie. A jednak często nie dostrzegamy jej obecności, nie wsłuchujemy się w jej potrzeby. Spełniając zachcianki fizyczności zachłyśnięci obietnicami materialnego świata, oddalamy się od niej. Tymczasem to właśnie poprzez relację z Duszą nawiązujemy relację ze Stwórcą. Miłość, którą obdarzamy Duszę, jest miłością, którą dajemy Stwórcy.
Czy moje codzienne wybory, myśli i czyny stoją w szacunku do Duszy? Czy w pokorze i zrozumieniu przekazuję jej codziennie energię pokoju, by mogła wzrastać?
Czy daję jej przestrzeń, by emanowała Pokojem?
Stwórca czeka, by Człowiek stanął w Pokojowej relacji z własną Duszą – by poprzez nią tworzyć Pokój i Miłość dla rozrastającego się Wszechświata. Tylko wtedy jako Człowiek zaczynamy żyć zgodnie z Prawem Kreacji, zgodnie z przeznaczeniem.
Zatrzymaj się dziś i zapytaj: ile czasu poświęcam mojej Duszy? Co robię, by się do niej zbliżyć, by być coraz bardziej pokojowym?