Godność Człowieka to jego duchowy skarb – święty gral istnienia. Nie jest czymś, co można kupić, zdobyć w materii czy otrzymać od innych. Godność rodzi się w Duszy i tylko tam ma swoje źródło. Materia nie potrafi jej dać – może jedynie odciągnąć uwagę od tego, co w Człowieku najcenniejsze.
Kiedy Człowiek wraca do swojej Duszy, odzyskuje własną godność. To w Duszy mieszka prawdziwe Człowieczeństwo – czyste, wolne od zafałszowań świata materialnego. Rozumny Człowiek szuka drogi, by zbliżyć się do tej wewnętrznej Świątyni, aby stać się godnością Duszy i oświecić się jej mądrością.
W tym miejscu prawda jest Prawdą Stwórcy, miłość jest Miłością od Stwórcy, a pokój jest Pokojem w Jego zrozumieniu. Prawdziwa godność to życie w harmonii z tymi wartościami – nie w słowach, lecz w codziennych wyborach, myślach i czynach.
Człowiecza godność wyrasta z pokory wobec wielkiego dzieła stworzenia – zarówno samego Kreatora, jak i całej Kreacji. To świadomość, że każde działanie ma być świadectwem szacunku dla tej Boskiej pracy. Tylko wtedy życie staje się pełne, a Człowiek staje się sobą w najczystszym znaczeniu tego słowa.