Człowiek XXI wieku wciąż wierzy, że Miłość można kupić, że ktoś ją da, że przyjdzie z zewnątrz.
Czyż to nie jest myślenie poprzednich wieków?
Czyż nie jest to wciąż ta sama iluzja, w której Człowiek tkwi od tysiącleci?
A gdzie w tym wszystkim jest Serce – to Święte Centrum, w którym mieszka Miłość?
Czy rozumiem Miłość, która jest we mnie?
Czy umiem ją dostrzec, czy umiem jej słuchać?
To są pytania Rozumnego i Poświęconego Człowieka, który zrozumiał, że nie ktoś ma mu dać, lecz że wszystko już w nim jest.
I tym ma się karmić.
A gdy się nakarmi – dzieli się z innymi.
Tak brzmi Prawo Kreacji:
Silniejszy karmi słabszego,
a słabszy, gdy się nakarmi, oddaje Silniejszemu.
Na tej zasadzie powstał Rozumny Świat – i my, Rozumne Dzieci Stwórcy, mamy tym Prawem się kierować.
Zajrzyjmy do własnego Serca.
Co tam stworzyłem przez wszystkie lata swojego życia?
Czy to Smutek, czy Miłość?
Serce – tam mieszka Dusza Fizyczności, a ona jest Miłością.
Dzięki niej mamy Miłość, by się nią karmić i by ją dawać innym.
Lecz co uczyniliśmy z naszym Sercem?
Czy zamieniliśmy je w kamień, który niczego już nie chce przyjmować?
Czy może stworzyliśmy w nim Cudowną Przestrzeń Miłości – gdzie Miłość mieszka i rozrasta się, karmiąc nas i innych?
Zatrzymaj się.
Wycisz.
Wejdź w siebie.
I rozpoznaj Miłość, która zawsze była w Tobie.