W dniu dzisiejszym przemyślmy, czy jako Dziecko Stwórcy mamy zrozumienie, że prawdziwa wiedza rodzi się z Pokoju. Człowiek może naprawdę coś poczuć tylko wtedy, gdy w nim samym panuje Pokój. Bez Pokoju nie ma czucia, a bez czucia nie ma zrozumienia.
Kiedy Człowiek pozostawia chaos cywilizacyjny na zewnątrz i tworzy w sobie środowisko Pokoju, dopiero wtedy zaczyna czuć. Zaczyna odczuwać Serce i jego spokój. Gdy organy są umiłowane, gdy wątroba, serce i całe ciało są traktowane z Miłością, wtedy rodzi się Pokój i Miłość do wszystkiego, co w nas mieszka.
Każda Dusza komórki zaczyna nam sprzyjać. Ciało przestaje być przeszkodą, a staje się przestrzenią współpracy. Wtedy możliwe staje się połączenie z Duszą Fizyczności, a poprzez nią z Duszą, która nas stworzyła. To połączenie nie odbywa się przez myśli, lecz przez Serce.
Dopiero wtedy, w stanie Pokoju, Człowiek zaczyna rozumieć, co Dusza do niego mówi. Wiedza, którą Dusza przekazuje, staje się czytelna, jasna i spokojna. Nie wymaga walki ani wysiłku – po prostu jest.
W tym stanie rodzi się coś więcej niż zrozumienie. Rodzi się przyjaźń Człowieka ze Stwórcą. Przyjaźń oparta na Pokoju, Miłości i czuciu, które prowadzi Człowieka zgodnie z tym, po co naprawdę przyszedł na tę planetę.