To pytanie, które każdy z nas powinien sobie zadać:
Czy jestem Człowiekiem, który przyszedł od Stwórcy z Jego wiedzą, Prawdą i Miłością? Czy może jestem osobą zaprogramowaną przez system, przez społeczne schematy, przez cudze oczekiwania?
Potrzebna jest głęboka analiza tego pytania, głęboka analiza samego siebie.
Rodzi się dziecko — czyste, pełne potencjału, niesione oddechem Stwórcy. Lecz od pierwszych chwil życia rodzice przekazują mu swoje nawyki, swoje programy. Uczą, gdzie ma stać, jak ma siedzieć, jak ma wyglądać.
Później dziecko idzie do przedszkola. Tam otrzymuje kolejne warstwy systemowych programów: jak ma się zachowywać, jak ma myśleć, czego ma się bać, co ma uznawać za „normalne”.
W szkole — ucz się tego, ucz się tamtego. Ułamki, daty, reguły, wiedza książkowa. Ale… gdzie jest nauka o emocjach?
Gdzie uczymy się, jak rozpoznać emocje swojej wątroby, swojego serca?
Gdzie uczymy się rozumienia emocji ?
W którym miejscu system nauczył nas, jak wygląda Pokój ?
Czy nauczyli nas tego rodzice?
Czy nauczyło nas tego przedszkole?
Szkoła podstawowa? Szkoła średnia? Studia? Doktoraty?
Nigdzie nas tego nie nauczono!
Dlatego błądzimy jak dzieci we mgle. Przechodzimy od problemu do problemu, od choroby do choroby, od niezrozumienia do kolejnego niezrozumienia.
Przyszedł czas, aby przysiąść do prawdziwej, osobistej edukacji.
Najwyższy czas, by rozpocząć naukę tego, co naprawdę ważne:
Zrozumienie Duszy.
Zrozumienie energii, która nas zasila.
Zrozumienie, co dzieje się w nas, w każdej komórce, w każdym organie.
Zrozumienie, kim naprawdę jesteśmy.