Człowiek Rdzenny to Dziecko Stwórcy, które pamięta.
Człowiek Rdzenny to nie pochodzenie, lecz swiadomość.
Nie przynależność do ziemi, lecz pamięć o tym skąd pochodzi Dusza.
Człowiek Rdzenny to istota, która pamięta, że jest cząstką Stwórcy.
To istota, która pamięta, że nosi w sobie Jego iskrę, Jego kod, Jego tchnienie życia.
Według nauk Kościoła Naturalnego i wspólnoty pokoju, pojęcie Człowieka Rdzennnego nie ma nic wspólnego z narodowością, kolorem skóry, czy pochodzeniem geograficznym.
To stan świadomości. To sposób życia w zgodzie i na prawach Stwórcy, a nie w oparciu o prawa wymyślone przez Człowieka.
Człowieka Rdzennego nie określa ani język, ani tradycja, ani terytorium.
Jedyne co go określa to to, jak żyje, a żyje w zgodzie z prawami Stwórcy i w głębokim szacunku do całego istnienia, szanuje wszystkich i wszystko co żyje.
Człowiek Rdzenny nie potrzebuje świątyń z kamienia, bo Świątynią jest jego ciało.
Człowiek Rdzenny ma zrozumienie i wie, że Stwórca każdego Człowieka wyposażył w piękną Duszę, a Dusza to cząstka Stwórcy.
Dusza stworzyła ciało z pierwiastków tej planety. To jej świątynia, a więc przestrzeń pokoju i miłości. Dlatego też Człowiek Rdzenny wie i ma poczucie podejścia do niej z szacunkiemi pielęgnowanie jej z wielką troską.
Świątynia ta zasługuje bowiem na spokój, pokój i miłość.
Ciało jest Świątynią, a ołtarzem Serce, w którym pulsuje miłość i zrozumienie.
Człowiek Rdzenny to harmonia między Duszą, a Ziemią. Żyje na prawach Stwórcy, a nie na prawach materialnego świata, dlatego też rozumie, że wszystko, co istnieje ziemia, woda, rośliny, zwierzęta, drugi Człowiek, że to wszystko to święte dzieło Stwórcy.
Człowiek Rdzenny żyje w rytmie natury, a nie w rytmie zegara.
Słucha wschodu Słońca i rozumie głos deszczu. W każdym najmniejszym liściu, czy ziarenku piasku widzi mądrość Stwórcy, a wkażdej kropli Jego ślad – ślad Stwórcy.
Człowiekm Rdzenny wie także, że materia nie jest wrogiem, ale narzędziem Duszy, ale tylko, gdy używane jest z pokorą i świadomością.
Człowiek Rdzenny nie gardzi światem fizycnym, ale przekształca go wprowadzając w niego pokój, miłość, zrozumienie i wdzięczność.
On zna swoje miejsce w porządku Wszechświata.
Żyje w głębokiej pokorze, nie wznosząc się ponad, ale i nie stawiając się niżej.
Człowiek Rdzenny jest współtwórcą, a nie właścicielem.
Jest uczestnikiem, a nie sędzią.
Wie, że każdy jego oddech jest darem, a każda myśl jest kreacją.
Szanuje życie w każdej formie, bo widzi w nim tchnienie Stwórcy.
Wie, że drugi Człowiek, to nie konkurent, lecz brat lub siostra w tej samej drodze ku zrozumieniu.
Nie walczy z naturą, lecz współpracuje z nią.
Żyje z ziemią, nie przeciwko niej.
Wie, że przyroda to nie zasób, lecz matka.
Nie dominuje, lecz służy w pokoju i z pokorą.
Daje, zanim weźmie.
Buduje, zamiast burzyć.
Kieruje się Sercem i Duszą, a nie rozumkiem i chciejstwem.
Nie czyni z materii celu życia, lecz używa jej mądrze, aby ona wspierała jego rozwój duchowy.
Wie, że materia to narzędzie Duszy, ale tylko wówczas, gdy używa jej z pokorą i świadomością.
Człowiek Rdzenny nie kieruje się lękiem, bo wie, że prawo Stwórcy jest prawem miłości.
Nie kieruje się gniewem, bo rozumie, że każda Dusza idzie swoim tempem.
Człowiek Rdzenny nie pragnie władzy, gdyż zna i rozumie wartość pokory.
To Człowiek, który wraca do Domu, lecz nie w sensie fizycznym, a duchowym.
Wraca do prawdy, że życie jest święte, a on sam Świątynią Miłości i Pokoju.
Wraca do czystości serca, które pamięta jeszcze światło, z którego pochodzi.
Człowiek Rdzenny nie walczy o prawdę, on nią żyje.
Nie naucza z dumy, ale przypomina, że wszystko jest już w nas.
Jest latarnią oświetlającą drogę innym.
Jest odbiciem pokoju, ładu i harmonii, a one są intencją Stwórcy.
Człowiek Rdzenny to przyszłość prawdziwa, rozumna i miłująca.
Przesłanie
Radio Natura
Naczelna Kościoła Naturalnego Hanii
Misjonarz Małgorzata Flora