Cierpliwość jest jedną z najważniejszych cech, które prowadzą Człowieka do wewnętrznego uporządkowania. Nie rodzi się jednak z wysiłku ani z przymusu. Jest naturalnym owocem pokory. Tam, gdzie pojawia się pokora, pojawia się również zdolność spokojnego oczekiwania bez napięcia i bez chciejstwa.
Człowiek fizyczny często chce szybko, łatwo i natychmiast. Chce rezultatów bez wcześniejszego działania. Chce otrzymać, zanim sam da. Właśnie to chciejstwo burzy cierpliwość, a brak cierpliwości oddala Człowieka od pokory. Wtedy pojawia się niepokój, napięcie i rozczarowanie.
Tymczasem życie opiera się na prostym prawie: najpierw daję, potem otrzymuję. Jeżeli oczekuję od innych tego, czego sam wcześniej nie wniosłem do świata, tracę równowagę i zaczynam doświadczać zniecierpliwienia. Nie wynika ono z braku możliwości, lecz z braku zrozumienia porządku, w którym funkcjonuje Człowiek.
Cierpliwość jest więc oznaką dojrzałości. Oznacza zgodę na proces, który już się rozpoczął, nawet jeśli jego efekt nie jest jeszcze widoczny. Oznacza zaufanie, że wszystko wydarza się we właściwym czasie, kiedy Człowiek sam wykonał pierwszy krok.
Dlatego sukces cierpliwości nie polega na czekaniu. Polega na dawaniu bez oczekiwania. Na działaniu zgodnym z prawdą własnego Serca. Tam właśnie rodzi się pokora, która prowadzi Człowieka do harmonii z naturalnym porządkiem życia.